اکیپ دات کام

اکیپ دات کام (http://eckip.com/v/)
-   انجمن علمی روانشناسی (http://eckip.com/v/f84/)
-   -   ADHD چیست؟ (http://eckip.com/v/f84/t496.html)

bahador_h 08-26-2012 12:28 AM

ADHD چیست؟
 
ADHD چیست؟

ADHD اختلالی است که در آن پر تحرکی ، بی توجهی و رفتارهای ناگهانی بیشترو شدید تر از کودکان دیگر وجود دارد. ۳ تا ۵ در صد کودکان به این اختلال مبتلا هستند و در پسرها شایع تر است . ممکن است در بعضی بیشتر دیده شود . علائم این بیماری قبل از ۷ سالگی شروع می شود ولی اغلب د ردوران مدرسه مشکلات جدی ایجاد می گردد .
● علت
این بیماری سالهاست که شناخته شده و عوامل متعددی در ایجاد آن نقش دارند. به نظر می رسد علت آن بیشتر به نقص در تکامل سیستم اعصاب باشد . کودکان مبتلا احتمالا در قسمت هایی از مغز که مسئول توجه ، تمرکز وتنظیم فعالیت های حرکتی می باشد دچار نقص جزئی هستند . توارث و ژنتیک در این اختلال نقش دارد . همچنین در بعضی موارد در جریان حاملگی یا زایمان یا پس از آن صدمات جزئی به ساختمان مغز وارد می شود که می تواند باعث این مشکل گردد.
● علائم
مشکل اصلی کودکان ADHD عدم توانایی آنها در حفظ و تنظیم رفتارشان است ، در نتیجه اغلب نمی توانند رفتار مناسبی که لحظه به لحظه با شرایط محیط هماهنگ باشد نشان دهند. خوابیدن و غذا خوردن آنها منظم نیست به نظر می رسد در همه چیز دخالت می کنند و مراقبت دائمی نیاز دارند . از نظر هیجانی ثبات ندارند، ناگهانی می خندند یا گریه می کنند و رفتارشان غیر قابل پیش بینی یا ارزیابی است . سریع زا کوره در می روند و نمی توانند پیامد های رفتارشان را پیش بینی یا ارزیابی نمایند. در فعالیت های خطر ناک شرکت میکنند و احتمال صدمه دیدن آنها زیاد است . قبل از فکر کردن عمل می کنند، قبل از پایان سوال جواب می دهند ، اشیا را پرتاب می کنند و ناخواسته به دیگران صدمه می زنند، پر فعالیت و پر تحرک هستند ، هر لحظه در حال رفتن هستند ، انگار موتوری درون بدن آنهاست که آنها را به حرکت دائمی مجبور می کند ، نمی توانند آرام بنشینند و بی قرار هستند.اختلال تمرکز در این کودکان در کارهایی که فعالیت دائم و جدی مغزی را لازم دارد مشهودتر است . آنها ممکن است در تماشای تلویزیون ، بازی با کامپیوتر و فعالیت های لذت بخش با کودکان دیگر تفاوتی نداشته باشند ولی در کارهایی که فعالیت مداوم مغزی و تمرکز لازم دارد( انجام تکلیف درسی ) تفاوت آنها با کودکان دیگر نمایان می شود . به نظر می رسد مغز آنها اطلاعات محیطی را بیش از حد لازم می گیرد ، یعنی در انتخاب توجه به اطلاعات ضروری و بی توجهی و حذف اطلاعات غیر ضروری ضعف دارد . رعایت قوانین منزل و مدرسه برای آنان مشکل است و برای پیروی از قوانین توجه بیشتری لازم دارند . در انجام تکلیف مدرسه ، تمرکز روی درس ، رعایت قوانین مدرسه و داشتن روابط اجتماعی مناسب با همکلاسی ها مشکل دارند . برای رسیدن به اهداف دراز مدت برنامه ریزی نمی کنند.
● عوارض
رفتارکودکان ADHD روی عملکرد آنها در خانواده ، اجتماع مردم و مدرسه تاثیر سو می گذارد و باعث واکنش های منفی اطرافیان ، خانواده کادر مدرسه و همسالان می شود . این رفتارها مشکلات جدی در مدرسه و اجتماع ایجاد می کند و باعث کاهش اعتماد به نفس و احساس بی کفایتی در این کودکان می گردد . ممکن است آنها از مدرسه و اجتماع متنفر گردند. کودکان طبیعی به خاطر رفتارهای مناسب و موفقیت های تحصیلی و اجتماعی زمینه زیادی برای تشویق شدن دارند و همین تشویق ها موجب پرورش اعتماد به نفس وعزت نفس در آنها می شود ولی کودکان دچار ADHD کمتر به این موفقیت ها دسترسی پیدا می کنند . کودکان ADHD ممکن است به صورت ثانویه دچار اختلالات ارتباطی ، مشکلات تحصیلی ، اضطراب افسردگی و بزهکاری شوند. ..
● سیر
سیر ADHD متنوع است .بهبودی درصورت وقوع معمولا بین ۱۲ تا ۲۰ سالگی رخ می دهد و بهبودی قبل از ۱۲ سالگی نادر است . گاهی علائم در بلوغ بهبود یافته و گاهی نیز تا بزرگسالی ادامه می یابد.
با افزایش سن پر تحرکی کمتر شده ولی اختلال تمرکز و رفتارهای ناگهانی می تواند باقی بماند . در ۱۵ تا ۲۰ در صد موارد علائم همراه با افزایش سن ادامه می یابد . بدون درمان تنها یک سوم تا نصف کودکان دچار ADHD می توانند با علائم خود در زندگی سازگار و منطبق باشند و بقیه مستعد بروز مشکلات ثانویه خواهند بود.
● درمان
▪ درمان هایی که برای کودکان ADHD به کار می رود می توانند به چهار گروه تقسیم گردد :
- آموزش والدین
- آموزش آموزگاران
- استفاده از کلاسهای مخصوص
- درمان دارویی ودرمانهای روان شناختی
▪ آموزش والدین و معلمین بخش مهمی از درمان را تشکیل می دهد و شامل دو بخش است.
- آموزش برای شناخت بیماری
- آموزش برای بکارگیری روشهای درمانی
والدین باید این بیماری را به عنوان یک نقص خفیف در مراحل اولیه رشد مغز دانسته و به کودک خود به دید کودکی تنبل ، نافرمان ، شرور وفضول که اگر بخواهد می تواند رفتاری طبیعی داشته باشد نگاه نکنند، بلکه او را کودکی بدانند که تلاش می کند با نا توانی خود که خارج از کنترلش است ، کنار بیاید.
والدین باید راههای دیگری برای تشویق ، تقویت اعتماد به نفس و ایجاد احساس موفقیت در کودکشان بیابند . فعالیت های ورزشی ، هنری ، فنی ، اجتماعی می تواند فرصت هایی برای نمایان کردن توانایی های این کودکان ایجاد نماید. این فعالیت ها بالطبع تشویق بیشتری به دنبال داشته و می تواند آثار منفی حاصل از تجربه های بد قبلی (شکست ها ، طرد شدگی ، تنبیه ها و .... ) را بکاهد و جایگزین آن گردد . البته والدین نباید تصور کنند که کودکانشان به دلیل این ناراحتی مسئول اعمال نامطلوب و خلاف خود نیستند ، بلکه کودک می باید اینگونه رفتارها را جبران کند.
برای اینکه کودکان ADHD قوانین را بیاموزند و از آن پیروی نمایند لازم است قوانین را برای آنها واضحتر، در فواصل کمتر و دفعات بیشتر بیان کنیم و سیستم تشویق و تنبیه قوی تری را با آن همراه نماییم . ..
برخورد مناسب با کودکان دچار ADHD به زمان ، پشتکار، کوشش ، مداومت و همکاری و هماهنگی زیادی نیاز دارد و به همین دلیل مربیان و والدین باید همواره روحیه ای با نشاط ، شاداب ، طنزپردازو شوخ طبع را در خود حفظ نمایند.

Deniz 08-26-2012 07:24 AM

ممنون عزيز

بهادر جان من بعده سي سالگي دچار اين حالت شدم بنظرت اين بيماري من چيه؟

نمي دونم چرا انرژي كم نميارم دلم ميخاد مثله بچه ها در حاله حركت تكاپو باشم؟:دی

ALI 08-26-2012 01:35 PM

ماشالا ماشالا به کوری چشم دشمن
اینطوری نگو دنیز مردم چشم میزنن
نمیزنن ؟ تکذیب میشه ؟

Deniz 08-26-2012 01:55 PM

اعتقادي به چشم زدن ندارم

از زماني كه يادم مياد همه بهم مي گفتن تو چقدر شيطوني .؟چقدر زرنگي. چقدر مي خندي.چقدر فعاليت داري. خدارا شكر هيچي نشده:bing:bing:bing

bahador_h 08-27-2012 03:32 PM

این اختلال رفع نمیشه ولی جهت میگیره و اتفاقا میتونه زندگی رو شیرین کنه مثلا مثل بمب اتم پر انرژی بودن خوبه اما بعد از مدتی به مسیرها مختلف هدایت میشه برای همینه که اون نیروی اولی رو نداره ولی اگه متمرکز بشه همون میشه
البته اختلال ای دی اچ دی در واقع هدایت پیر هست
مثلا فرض کنیم یک کودک ای دی اچ دی در کلاس درس به معلم میخندد در واقع این کودک به معلم نخندید مثلا دارد تصور میکنه اگه دو نفر بخواهند خلاف جهت هم برقصند چی میشه خوب قدرت بسیار بالای تجسم شبیه سازی بسیار قابل تشویق هست اما متاسفانه چون جهت مناسب نداره با خیال بافی و... اشتباه میشود:lvoe:lvoe:lvoe:lvoe:lvoe:lvoe:lvoe:lvoe :lvoe:lvoe:lvoe:lvoe:lvoe

bahador_h 09-01-2012 01:31 AM

سوالات گوناگون در مورد اختلال كمبود توجه/بيش فعالي

سوال:

تفاوت اختلال كمبود توجه و اختلال كمبود توجه/بيش فعالي در چيست؟
پاسخ:

در طي سالهاي اخير، مدلهاي مختلفي از اختلال كمبود توجه/بيش فعالي براي كودكان،نوجوانان و بزرگسالان معرفي شده كه آنها متاثر از سيستم طبقه بندي شده DSM V امريكاست.
  • اختلال كمبود توجه/بيش فعالي نگرشي است از راهنماي تشخيصي و آماري معيار تشخيص اختلالت رواني ( DSM - IV - TR )
  • اختلال كمبود توجه همراه يا بدون بيش فعالي نوع قديمي تري از DSM IIIR مي باشد.در نوشته هاي قديمي اين اختلال را مترادف با اختلال كمبود توجه/بيش فعالي خواهيد يافت.
توماس براون علائم (رايج) متداول اختلال كمبود توجه را تشريح كرد:
  • برانگيختگي (آشفتگي) سريع توسط يك محرك خارجي
  • اشكال در پيروي از دستورات ديگران
  • مشكل در حفظ تمركز و دقت
  • اغلب به نظر نمي رسد كه به سخن بيان شده توجهي كند.
  • بي دقتي در انجام امور و وظايف محوله
  • مشكل داشتن در ساماندهي اهداف مستقيم امور
  • ناتمام گذاشتن فعاليت در حال انجام و آغاز فعاليتي ديگر.>
برخي تحقيقات نشان ميدهد، كودكاني با علائم بيش فعالي،تمايل بيشتري در بروز اختلالات رفتاري دارند در حاليكه كودكاني با علائم اختلال كمبود توجه احتمال بيشتري دارد كه به افسردگي يا اختلالات اضطراب دچار شوند.

This FAQ: adhd-add-differenceSources

اختلال كمبود توجه/بيش فعالي - سن آغاز اختلال

سوال:

شروع اختلال كمبود توجه/بيش فعالي در چه سني است؟
پاسخ:

اختلال كمبود توجه/بيش فعالي از نظر ژنتيكي قابل انتقال سات. برخي مادران قادرند نشانه هاي اختلال فرزندانشان را در دوران بارداري يا در سنين اوليه بشناسند.اما معمولا" اين علائم از زمان رشد طبيعي نوپاها قابل تشخيص نيستند.معمولا" در زمان مهدكودك يا سنين آغازين مدرسه، كودكان دچار اختلال ، علائم نوعي اختلال را بروز خواهند داد; زيرا در پذيرش قوانين اجتماعي با ديگران يا مربيان دچار مشكل خواهند شد.همچنين اين امكان وجود خواهد داشت كه آنها با پائين بودن گستره توجه، پريشاني و پائين بودن كنترل تحريكات درااي مشكل باشند .
كودكان ( به خصوص دختران ) ممكن است در درازمدت با نوع بي توجهي اختلال كمبود توجه/بيش فعالي قادر به رفع مسائل خويش باشند.بنابراين در مدرسه كودكاني هستند كه آسيب ديدگي شديد ندارند و در تستها نيز عالي عمل مي كنند.با رشد(فيزيكي)و بالا رفتن انتظار يا تفاوت در خواسته خودسازي و عملكرد اجرائي، آنان ممكن است به مشكلات برزي برخورد نمايند.در برخي بانوان جوان در سن 13 يا 14 سالگي با تغييرات هورموني، مسائل آشكار اختلال كمبود توجه/بيش فعالي بروز مي كند.در اين حالت كه هيچ نوع علائم شديد اختلال قبل از 7سالگي ديده نشده، توافقي بين متخصصان در زمينه طبقه بندي علائم موجود نمي باشد.اگر در بيماران برخي معيارهاي شتخيصي اختلال ديده شود و بتوان دلايل اجتماعي ديگر را ناديده انگاشت، بيشتر پزشكان، درمان آزمايشي اختلال را پيشنهاد خواهند كرد.

This FAQ: adhd-age-onsetSources

اختلال كمبود توجه/بيش فعالي و پيامدهاي اصولي آن

سوال:

چگونه ميتوانم رفتار كودك مبتلا به اختلال كمبود توجه/بيش فعالي خويش را تغيير دهم؟ قوانين اساسي تعديل رفتار چيست؟
پاسخ:

راسل بركلي متخصص مشهورامريكائي اختلال كمبود توجه/بيش فعالي، نياز به نتيجه(پيامد) مثبت آني در تعديل رفتار كودكان مبتلا به اختلال را مورد تاكيد قرار داد.
  • استفاده بيشتر از پيامدهاي آني.
  • كاربرد مكرر پيامدهاي بهتر.
  • بكارگيري بيشتر پيامدها يا نتايج جالب توجه.
  • ايجاد انگيزه قبل از تنبيه.
  • تلاش براي تداوم.
  • برنامه ريزي در مورد موقعيت ها و تغييرات دشوار.
  • پيش بيني وضع ناتواني آنها.
  • تمرين بخشش.
دستيابي به اين امر دشوار است به خصوص زمانيكه يكي از والدين يا هردو دچار اين اختلال باشند..

This FAQ: adhd-basic-rulesSources

اختلال كمبود توجه/بيش فعالي و شب ادراري

سوال:

آيا اختلال كمبود توجه/بيش فعالي با شب ادراري يا مشكلات مثانه در ارتباط است؟
پاسخ:

بسياري از والدين كودكان مبتلا به اختلال كمبود توجه/بيش فعالي اظهارميدارند كه كودكانشان مشكل كنترل مثانه و شب ادراري دارند. More.دكتر بري دوئل و همكاران در دانشگاه ايروين-دانشكده پزشكي- كاليفرنيا دريافتند، كودكان مبتلا به اختلال كمبود توجه/بيش فعالي،سه برابر بيشتر از آنانكه دچار اختلال نبودند از مشكلات ضعف كنترل مثانه و شب ادراري رنج مي برند. كودكان مبتلا به اختلال، اغلب با مسائل پيشرفته اينچنيني درگيرند.آنها در كسب آگهي از كنترل ادرار مشكل خواهند داشت.
ايميپرامين داروي ضد افسردگي كه عموما" براي مشكل شب ادراي بكار ميرود، در درمان اختلال كمبود توجه/بيش فعالي نيز مفيد است; بنابراين ممكن است ارتباطي بيولوژيكي بين اين دو مشكل موجود باشد. More.

This FAQ: adhd-bedwetting-proSources

اختلال كمبود توجه/بيش فعالي - تعديل رفتار

سوال:

تعديل رفتار در درمان اختلال كمبود توجه/بيش فعالي چيست؟
پاسخ:

رفتاردرماني شيوه اي آزمايش شده براي تغيير رفتارها و عادتهاي معيني است كه با افزايش تكرار رفتارهاي قابل قبول و كاهش ميزان رفتارهاي غير قابل قبول صورت مي پذيرد. تعديل رفتار دانشي است كه اين نگرش را با برنامه هاي معين شكل گرفته براي كودكان، نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به اختلال تشريح ميكند.مبناي اساسي تعديل رفتار، تركيب نتايج (پيامدها) و پاداش است.واكنش مثبت(ارزشيابي نوع پاداش آني)نسبت به رفتار مناسب ارائه ميشود;بنابراين كودك تلاش خواهد كرد تا رفتارهاي اينچنيني را براي خوشايند والدين و يا دريافت پاداش افزايش دهد. Moreمقاله رفتاردرماني در اختلال كمبود توجه/بيش فعالي، دانشگاه طب اطفال امريكا

This FAQ: adhd-behav-modifSources

اختلال كمبود توجه/بيش فعالي و اختلال در عملكرد لوب پيشاني

سوال:

آيا اختلال كمبود توجه/بيش فعالي نتيجه اختلال در عملكرد لوب پيشاني است؟تاثير اختلال در عملكرد لوب پيشاني چيست؟وظيفه لوب پيشاني چه ميباشد؟
پاسخ:


لوب پيشاني مغز بخش بسيار مهم سيستم فرايند شناختي است و با بخشهاي مختلف مغز ارتباط دارد.لوب پيشاني نقش خاصي در برنامه ريزي و فرماندهي عملكردهاي متفاوتي مثل نظارت(سرپرستي) ايفا مي كند. بسياري از امور روزمره، اصولا" توسط لوب پيشاني كنترل ميشوند:
  • برنامه ريزي و تصميم گيري در مورد موقعيت جديد
  • تشخيص و تصحيح خطا و گسترش برنامه جهت ميانجي گري(رفع نقص)
  • موقعيت هاي دشوار فني و جديد با نياز به راه حلهاي تازه مقاومت در برابر وسوسه ها و پاسخهاي هميشگي كنترل برانگيختگي و حل و فصل شكست
بنابراين رفتارهاي برنامه ريزي شده، تعمدي و هدفدار اصولا" توسط لوب پيشاني كنترل مي شوند.اين عملكرد عالي مغز * وظيفه اجرائي * آن نيز خوانده مي شود.اين دسته عملكرد براي مجموعه اهداف و برنامه ريزي جهت دستيابي به آنها، تحقق بخشيدن به برنامه ها، مقاصد و گرايش ها و تلاش براي تكميل وظايف ضروري است.
تضعيف عملكرد اجرائي به ايجاد دشواريهاي شديدي در پذيرش موقعيتهاي تازه مي انجامد.

This FAQ: adhd-cause-frontalSources

قند و بيش فعالي

سوال:

آيا قند سبب بيش فعالي ميشود؟آيا قند باعث اختلال كمبود توجه/بيش فعالي مي شود؟ممكن است من با محدود كردن استعمال قند بتوانم مشكلات رفتاري را درمان نمايم؟
پاسخ:

خير.عليرغم تحقيقات باليني مخالف، بسياري از والدين و حتي پزشكان معتقدند مصرف قند با بيش فعالي و تغييرات خلق و خو در كودكان ارتباط دارد.مدتها پيش رژيم غذائي خاصي (feingold) براي كاهش علائم بيماري در اين كودكان بكار ميرفت.والدين ديگر بر اين فرض بودند كه فسفات و افزودنيهاي خوراكي به علائمي شبيه اختلال كمبود توجه/بيش فعالي منجر ميگردد.اين موارد شايد براي يك دوره كوتاه مدت تاثير داشته باشند اما نمي توانند به اختلال كمبود توجه/بيش فعالي بيانجامد.درحقيقت كنترل آن خيلي دشوار است و ممكن است منجر به مسائل بيشتر روانشناختي گردد بدليل اينكه كودك شما به هيچ وجه شبيه آنان نخواهد بود. ممكن است يك گروه فرعي كوچكي از كودكان مبتلا به اختلال موجود باشند كه حساسيت خاصي به برخي مواد غذائي داشته باشند.آزمايش كنترل قند يا رژيم هاي غذائي بهتر است براي 3 يا 4 هفته تحت كنترل باشد.يك گروه فرعي از كودكان (1-3%) ممكن است نتايج اندكي را نشان دهد، پس آزمايش مي تواند ارزشمند باشد اما رژيمهاي غذائي و الگوهاي كاهش تغذيه دليل اصلي گسترش اختلالات تغذيه مي باشند.تا زمانيكه هيچ دليل اساسي علمي براي اقداماتي اينگونه نداريم بهتر آنست كه شما از شيوه درماني چند نمونه اي استفاده كنيد.
More about sugar

This FAQ: adhd-cause-sugarSources

اختلال كمبود توجه/بيش فعالي و چاقي

سوال:

آيا ارتباطي بين اختلال كمبود توجه/بيش فعالي و چاقي وجود دارد؟
جواب:

مطالعات اخير نشان داده، بزرگسالاني كه براي چاقي خود به دنبال درمان بودند و همچنين دچار اختلال كمبود توجه/بيش فعالي نيز بودند، بصورت معني داري مسائل بيشتري در كاهش وزن دارند.***
اگر معيار تشخيص اختلال كمبود توجه/بيش فعالي را بهبود بخشد و سن شروع علائم اختلال را به جاي 7سالگي، 12سالگي تعريف نمايد،اين اختلالدر بين افراد چاق بسيار شايع خواهد بود.27/4% از همه مراجعان(بيماران)اختلال چاقي مبتلا به اختلال كمبود توجه نيز ميباشند.چاقي بيش از اندازه(بيش از 40كيلو اضافه وزن) احتمال زيادي خواهدداشت كه به اختلال كمبود توجه/بيش فعالي مبتلاشوند.(42.6%از اين افرادتحت درمان)اين بيماران با هر دو نوع اختلال چاقي و كمبودتوجه/بيش فعالي به مدت بيشتري در بيمارستاننياز به بستري دارند و مدت طولانيتري تحت درمان قرار ميگيرند.ولي نسبت واكنش مثبتشان به دارو پائين است.
تا به حال تحقيقات منظم اندكي در دسترس است و فقط تعداد اندكي از پزشكان وروان درمانگران ارزشيابي(سنجش)در حيطه اختلال كمبود توجه/بيش فعالي در بيماران مبتلا به اختلال تغذيه، انجام خواهند داد.
دليل چرائي وقوع همزمان اختلال كمبود توجه/بيش فعالي با چاقي ناشناخته است.نشانه هائي وجوددارد كه تغييرات اعصاب انتقال دهنده در سيستم دوپامين و مراكز پاسخگوئي مغز تحت تاثير قرار گرفته اند.

This FAQ: adhd-comorbid-obesitySources

اختلال كمبودتوجه/بيش فعالي - درمان جايگزين و پزشك

سوال:

بهتر نيست من به پزشكم اطلاع دهم كه از درمان رايگان براي بهبود اختلال كمبود توجه/بيش فعالي استفاده ميكنيم؟
پاسخ:

در مطالعات اخير والدين كودكان مبتلا به اختلال درخواست گفتگو دررمورد استفاده از درمان رايگان و طب سنتي كردند(CAM).ما ميدانيم كه بسياري از والدين مي كوشند تا از شيوه دارودرماني رواني با محركهاي رواني يا درگر شيوه هاي ردمان يچند نمونه اي اجتناب كنند.62نفر از 114نفر (54%) از والدين تجربه اين نوع درمان را دارند.دليل آزمايش اين شيوه در ماني در اصل:
  • يك جايگزيني طبيعي
  • كنترل بيشتر بر درمان
يك نتيجه مهم مطالعه اين بود كه فقط 14% از والدين در مورد شيوه درمانشان با پزشك خود صحبت ميكردند.اين امر ممكن است باعث ايجاد مشكلات شديدي در كودكان گردد.حتي شيوه هاي طبيعي چون مكملهاي غذائي، استفاده بجا از رژيمهاي غذائي و حتي زياده روي در مصرف ويتامينها نيز ميتواند عامل ايجاد تاثيرات متقابل داروها و مسائل جدي گردند. درحاليكه نتايج علمي اين جايگزيني در اصل نااميد كننده اند، پزشكان معمولا" اين كوششهاي والدين را مي پذيرند.اما پزشكان اطلاعاتي معتبر در مورد مزايا و پيامدهاي منفي احتمالي اين شيوه هاي درماني را نيز اشاره خواهند كرد.
تا اين مرحله از تحقيق، هيچ درمان جايگزيني يا تكميلي براي اختلال كمبود توجه/بيش فعالي موجود نبود تا نتايج مثبت پايداري را اثبات كند.اگر تبليغ يا پيشنهاد افراد عاديو غير متخصص در مورد تضمين اين نوع درمان و بهبود علائم اختلال دريافت داشتيد، بهتر است بيشتر مراقب باشيد.
More: misc.php?do=page&template=links" rel="nofollow"www.chadd.org/fs/fs6.htm

This FAQ: adhd-complement-therapySources

مصرف 2بار در روز داروي كنسرتا؟

سوال:

پسرم روزي دوبار داروي كنسرتا (متيل فنيديت او-آر-اس) مصرف ميكند، درست است؟به پسر 10 ساله ام در يك كلينيك خصوصي مصرف داروي كنسرتا 36ميلي گرمي توصيه شده بود.حالا پزشك محلي ما از او خواسته كه 18 گرمي آنرا روزي دوبار صبح و ظهر استفاده نمايد.يكي از مادران انجمن خودياري به من گفته سات كه مورد تائيد نمي باشد.نظر شما چيست؟
پاسخ:

كنسرتا يك نوع نسبتا" جديد از محركهاي رواني است شامل متيل فنيديت شناخته شده.اما مدت زمان بيشتري به طول مي انجامد.در نتيجه سيستم خاص انتقالي( او-آر-او-اس )بين 10 تا 12 ساعت. اگر پسر شما ظهر دارو را مصرف نمايد، ممكن است به مشكلات جدي خوابيدن گرفتار گردد. يك دليل ديگري كه بهتر است به ميزان مصرف پيشنهادي كلينيك ادامه دهيداين است: 36 ميلي گرم بهترين بازده را در بالابردن توانائي تمركز و حفظ توجه به دنبال دارد.با كمتر از يان ميزان مصرف، پسر شما به اين بازده نخواهد رسيد.
بهتر است با پزشك خود در اين مورد صحبت كنيد.شايد در زمينه اين دارو آگاهي كافي نداشته باشد..اما خيلي ساده است كه پزشك شما سريعا" در اين زمينه اططلاعات مفيدي كسب نمايد.البته يكي از اعضاء گروه خودياري يا يك داروساز محلي نيز ميتواند به شما كمك كند و در ارتباط با اين موضوع با پزشك شما گفتگو نمايد..
اگر پزشك شما تمايلي به تغيير عقيده خود نداشت بهتر اين است به دنبال نظريه دومي باشيد.

This FAQ: adhd-concerta-twiceSources

اختلال كمبود توجه و كنترل ادراكي و حركتي

سوال:


فرق بين اختلال كمبود توجه/بيش فعالي با كمبود توجه/كنترل حركتي و ادراكي چيست؟هسته اصلي علائم اختلال كمبود توجه/كنترل حركتي و ادراكي چيست؟ پاسخ:

DAMP= كمبود توجه/كنترل حركتي و ادراكي نوعي تشخيص است كه در كشورهاي اسكانديناوي رايج است.اين تشخيص در دهه 80 توسط پروفسور سوئدي ، گيلبرگ مطرح گرديد. علائم اصلي و غيرارادي اختلال كمبود توجه در هر دو نوع بيش فعالي و حركتي و ادراكي معمول است و مميزه اصلي اينست كه در اختلالDAMP (كمبود توجه/كنترل حركتي و ادراكي)نقصان حركتي و ارادي را نيز در برميگيرد.
يك پزشك خصيصه هاي اصلي اختلال كمبود توجه/كنترل حركتي/ادراكي را ميتواند بيابد:
  • نقص هماهنگي
  • نقصان دستخط و ديگر عملكردهاي ظريف و دقيق حركتي
  • نقص در ادراك حسي
گاهي علائم ناشناخته اي نيز حضور مي يابند اينان تغييرات عصب شناختي بي اهميتي اند كه نمي توان آنها را با اختلال شديد عصب شناختي توصيف كرد و ممكن است تفاوتهاي ادراك حسي در نواحي ويژه اي از بدن ( بين دو ناحيه راست و چپ بدن )را شامل شود.

This FAQ: adhd-damp-symptomSources

اختلال كمبود توجه/بيش فعالي - نوع بي توجهي

سوال:

نوع بي توجهي اختلال كمبود توجه/بيش فعالي چيست؟اختلال كمبود توجه چيست؟آيا فرزنم ميتواند بدون داشتن علائم بيش فعالي به اختلال كمبود توجه/بيش فعالي مبتلا باشد؟
پاسخ:

راهنماي تشخيصي و آماري، چاپ چهارم(DSM-IV)سه نوع اختلال كمبود توجه/بيش فعالي را توصيف ميكند:
  • نوع عمدتا" بيش فعالي-غير اردي
  • نوع عمدتا" بي توجهي
  • تركيبي از دو نوع.
كودكان با نوع عمدتا" بي توجهي در اختلال كمبود توجه/بيش فعالي، مستعد خيالبافي مي باشند و در تمركز مشكل دارند.معيار ذيل در تشخيص كودكان مبتلا به اختلال كمبود توجه/بيش فعالي نوع عمدتا" بي توجهي بكار رفته است.علائم بايد براي حداقل 6ماه تداوم داشته باشند و پيش از 7سالگي آغاز شده باشند.
  • اغلب در توجه به جزئيات با شكست مواجه ميشوند يا در امور مربوط به اداره يا ديگر فعاليتها، از روي بي دقتي مرتكب اشتباه ميشوند.
  • در حفظ توجه بر امور يا انجام وظايف دچار مشكل ميشوند.
  • به نظر نميرسد كه به صحبت توجهي كنند.
  • از دستورالعمل(آموزشها)پيروي نمي كنند و در اتمام رساندن تكاليف مدرسه،امور روزمره يا وظايف اداري شكست مي خورند(نه در اثر رفتارهاي متضاد يا ناكامي در درك آموزشها)
  • در سازماندهي وظايف و امور مشكل دارند.
  • از اموريكه به تلاشهاي مداوم ذهني نيازمندند بدشان مي آيد و يا با اكراه به آن مي پردازند( تكاليف خانه و مدرسه )
  • گم كردن وسايل ضروري براي وظايف و فعاليتها ( مثلا" كتابها-مداد و تكاليف مدرسه ... )
  • به آساني توسط يك محرك خارجي پريشان ميگردند.
  • در امور روزمره فراموشكار و بي توجه اند.
This FAQ: adhd-def-inattentiveSources

bahador_h 09-01-2012 01:32 AM

اختلال ADHD
تعريف اختلال ADHD

(فقدان توجه و بیش فعالی Attention Deficiti Hyperactivity Disorder ) مجموعه علائمی است با محدودیت میزان توجه که با سطح رشد فرد نا هماهنگ است و به ضعف تمرکز، رفتار ناگهانی و بیش فعالی منجر می شود.
مشخصه اصلی این اختلال وجود الگوی پایدار فقدان توجه یا بیش فعالی – تکانشگری است که در مقایسه با افرادی که در همان سطح از رشد قرار دارند شدیدتر است.
در دومین چاپ دفترچه تشخیص بیماری های روانی انجمن روانپزشکی آمریکا (DSM) این بیماری در زیر گروه اختلالات کودکان با اصطلاح واکنش بیش فعالی جنبی به عنوان یک طبقه تشخیص مطرح شد.
تحقیقات ویرجینیا داگلاس (1979) در کانادا این عقیده را بوجود آورد که هسته اصلی مشکل این کودکان نقص در نگهداری توجه، کنترل تکانه ها و نوسان برانگیختگی است، تا فعالیت بیش از حد. این پژوهش ها باعث شد که در چاپ سوم دفترچه آماری تشخیص بیماری های روانی، نام این بیماری به اختلال نقص توجه تغییر یابد. در چاپ چهارم دفترچه آماری تشخیص بیماری های روانی ، نام این بیماری به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD ) تغییر یافت.
حدود سه دهه است که اختلال بیش فعالی با سه نشانه اصلی تعریف می شود. ای سه نشانه عبارت اند از: کمبود توجه، بیش فعالی و تکانشگری. این ویژگی ها امروزه به دو مورد کاهش پیدا کردند، بیش فعالی و تکانشگری. علت حذف ویژگی نارسایی توجه، آن است که نتایج پژوهش های متعدد نشان داده اند که این کودکان بر خلاف تصور قبلی، به طور اساسی دارای کمبود توجه نیستند، بلکه کمبود توجه در آنان، اختلالی ثانویه است.

شیوع

عوامل گوناگونی بر شیوع این اختلال اثر می گذارند. برای مثال، تحقیق تراتز(1979) نشاد که پایگاه اجتماعی – اقتصادی، با شیوع و شدت این اختلال همبستگی دارد. بدین معنا که در طبقه های اجتماعی پایین تر میزان شیوع و شدت نشانه ها بیشتر است. عوامل اجتماعی – فرهنگی نیز در این میان دخالت دارند. برای مثال بورمیستر وهمکاران (1990) دریافتند که معلمان، دانش آموزان پورتوریکویی را بیش از حد به عنوان کودکان با اختلال بیش فعالی معرفی می کنند. این امر از آنجا ناشی می شود که کودکان کشور پورتوریکو از نظر فرهنگی و تربیتی معمولا کمتر منتظر نوبت خود می شوند و شکیبایی کمتری به خرج می دهند. ازین رو در نظر گرفتن عوامل فرهنگی و اجتماعی بسیار مهم است.
گزارش های متفاوتی در مورد شیوع اختلال بیش فعالی ارایه شده است. از جمله گفته شده که حدود 2 تا 4 درصد از کودکان، در حد متوسط تا شدید به این اختلال مبتلا هستند. البته میزان شیوع درجات خفیف تر آن، بیشتر از این حد است. و پسران 3 تا 9 برابر بیشتر از دختران به این اختلال مبتلا می شوند (حقوقی 1992). شاویتز و شاویتز(1988) معتقدند که حدود 10 تا 20 درصد از کودکان مدرسه رو به این اختلال مبتلا هستند. گلداستین و گلداستین(1998) می نویسند که حدود 3 تا 5 درصد کودکان با اختلال بیش فعالی هستند و 20 تا 30 درصد این تعداد، فقط کمبود توجه دارند، بدون آنکه در تکانشگری یا بیش فعالی مشکلی داشته باشند. از میان سنخ های بیش فعالی، عدم توجه رایج ترین نوع در دختران و بروز بیش فعالی در پسران شایع تر است. به طوری که میزان بیش فعالی در پسران 3 تا 9 برابر بیشتر از دختران است و شاید این مسئله با وضع جسمانی و ساختمان بدنی کودک در ارتباط باشد.
شیوع این اختلال می تواند به علت نوع ارجاع کودک وسن کودک نیز باشد (کانرز 1979). برای مثال رود و همکاران (1999) بر اساس تحقیقی در برزیل گزارش می کنند که حدود 5 درصد از کودکان با اختلال بیش فعالی هستند که در هر 5 سال، حدود 5 درصد از میزان فراوانی آن کاسته می شود و همچنین قابل ذکر است که: میزان شیوع اختلال در سنین 6 تا 12 سالگی در دختران در حدود 2 تا 3 درصد و در پسران در حدود 6 تا 9 درصد است. اما در دوره نوجوانی این میزان در دختران به 1 تا 2 درصد و پسران به 3 تا 4.5 درصد می رسد.
علائم ابتلا به بیش فعالی
- عدم توانایی در تمرکز و توجه کافی هنگام انجام کارها و فعالیت های روزانه مثل انجام تکالیف درسی و وظایف خانگی
- به نظر می رسد به حرف های طرف مقابل هیچ توجهی ندارند
- در اتمام کارها حتی کارهایی که خودش هم دوست دارد، مشکل دارد و آنها را نیمه تمام رها می کند
- احتمال ابتلا به اختلال های زبان، گفتار و شنوایی وجود دارد
- ناتوانی در پیروی از فرمان ها و دستور العمل های ارائه شده
- ناتوانی در طبقه بندی و سازمان دادن به برنامه ها و امور
- عدم تمایل به انجام کارهایی که نیازمند فعالیت فکری و تمرکزند
- گم کردن و یا جا گذاشتن مدام اشیاء، اسباب بازی ها و وسایل مدرسه
- حواس پرتی
- داشتن رفتار تکانشگری
- ناتوانی در آرام نشستن، مدام وول خوردن
- دویدن، جهیدن، پریدن و بالا رفتن بیش از اندازه از میز و صندلی و ...
- ناتوانی در انجام بازی های ملایم و آرام
- پر جنب و جوشی زیاد در هنگام انجام کار
- تند حرف زدن وقطع کردن حرفای دیگران
- دائما می خواهند جلب توجه کند
- شتاب در پاسخ دادن به سوالات
- بی صبری
- داشتن رفتار پرخاشگرانه
- خواب نا آرام
- ناتوانی در یادگیری
- ایجاد مشکل در بازی دیگران
- ایجاد کارهای خطرناک بدون آنکه به پیامد آنها فکر کند
- مشکل خام حرکتی ( دست و پا چلفتی)
- رفتار های آزارشی
- خود آزاری، کندن مو و پوست خود
- معمولا برخوردار بودن از هوشبهر طبیعی (اما ناتوانی در انجام برخی کارها مثل تکلیف ها و یادگیری در مدرسه)
- تصادف کردن به میزان بیشتر از دیگران
- داشتن عزت نفس پایین و به سرعت احساس ناکامی کردن
- شیوع بیشتر در پسران و به نسبت در پسران چشم آبی و موبور بیشتر.


علل اختلال بیش فعالی

در حال حاضر علل اصلی اختلال بیش فعالی با وجود اینکه یک اختلال رایج و متداول است ولی ناشناخته است.
این احتمال وجود دارد که این اختلال ناشی از مجموعه عواملی پیچیده باشد که در این قسمت تعدادی از این عوامل را مورد بررسی قرار می دهیم:

1- عوامل ژنتیکی
در مطالعه ژتنیکی در باره این اختلال، معمولا سه روش مورد استفاده قرار می گیرد، مطالعه خانواده، مطالعه همشکمان و مطالعه فرزند خوانده ها.
مطالعه خانواده به بررسی تاثیر عوامل خانوادگی مربوط می شود، در حالی که مطالعه همشکمان و فرزند خوانده ها برای این منظور به کار می رود تا روشن شود که آیا اختلال بیش فعالی منشا خانوادگی و محیطی دارد یا ژنتیکی؟.
در مورد تاثیر وراثت می توان گفت که هرگونه اظهار نظر قطعی در تحرک بیش‏ از حد محتاج تحقیقات بیشتر در این زمینه است اما بعضی از آزمایشها و تحقیقات نشان داده است که در دو قلوهای یک‏ تخمکی شباهت این رفتار وجود دارد و نیز نشان داده است که‏ بیش از نیمی از خواهر و برادرهای بیش فعال تاریخچه ای‏ مشابه داشته اند، درحالی که فقط در 15 درصد از موارد، خواهر و برادرهای ناتنی دچار بیش فعالی بوده اند.علاوه بر آن‏ مطالعات گوناگونی که بر روی دوقلوها انجام شده است، صحت این ادعا را اثبات می‏کند (سافر و کراگر،1988).

2- عوامل عصبی و شیمیایی
کارشناسان شیمی - عصبی در مورد اینکه ممکن است ناقل های عصبی در کودکان مبتلا به بیش فعالی به اندازه کافی نباشند، احتمالاتی می دهند. این مواد شیمیایی در بخشی از مغز که در بین وظایفش، تنظیم توجه نیز قرار دارند گرد آمده اند. تعداد زیادی از این ناقل های عصبی می توانند قابلیت افزوده ای را در توجه متمرکز در رفتار باز دارنده و خویش کنترلی به وجود آورند و نارسایی این ناقل ها (که به احتمال وجود شرایط در کودکان دارای بیماری است) بیش فعالی سبب کم کاری در آن بخش از مغز می شود که نتیجه آن مشکلات توجه و بعضی نارسایی ها در خویش کنترلی می باشد.
گازانیکا و همکاران (1979) گزارش کردند که در کودکان بیش فعال، مقدار امواج آهسته (معمولا تتا) که برای خردسالان، طبیعی است، به میزان کمتری مشاهده می شود. از سوی دیگر پژوهش گران بررسی هایی را روی کارکرد نیمکره ای مغز انجام داده اند و دریافتند که هوشیاری و توجه، به طور عمده تابع نیمکره راست است و آسیب به این نیمکره، نارسایی هایی را در هوشیاری و توجه ایجاد می کند ودر کنار آن، فعالیت حرکتی عمدی فرد کاهش می یابد و فرد به تکانشگری مبتلا می شود (مزولا 1981).

3- خانواده و رفتار والدین
پژوهش هایی که به بررسی تاثیر الگو های تعامل خانوادگی در ایجاد اختلال بیش فعالی پرداخته اند از یک سو این اختلال را نوعی واکنش کودک نسبت به نابسامانی های خانوادگی نظیر اعتیاد به الکل، اضطراب مزمن والدین و افسردگی مادر دانسته اند. و از سوی دیگر به علت فراوانی بیشتر مبتلایان به بیش فعالی در خانواده های پر جمعیت آن را به محرک های محیطی نامناسب مانند کثرت افراد و عدم رفاه خانواده نسبت داده اند (میلر1978، تیزارد 1968).
با این حال محققان هنوز نتوانسته اند به دلایل قانع کننده ای مبنی بر تاثیر مستقیم رفتار والدین در ایجاد بیش فعالی دست یابند.
به طور کلی باید بگوییم که والدین مسئول به وجود آمدن این اختلال در کودکان نیستند (کنت 1991)، ولی نوعی رابطه متقابل بین فرزند پروری والدین، محیط خانواده و اختلال بیش فعالی وجود دارد که با آسیب پذیری زیستی کودک نیز رابطه دارد (کمبل 1990).

4- علل روانشناختی
هر اندازه کودک کم سن تر باشد ناراحتی یا تنش روانی وی بیشتر به شکل تظاهرات جسمانی بروز می کند. به عبارت دیگر، در نخستین سال های زندگی، ارتجاعی ترین و طبیعی ترین پاسخ ها نسبت به موقعیتی ضربه آور یا اضطراب انگیز، مبادرت به عمل است.
احتمال دارد که برخی از کودکان بصورت مادرزادی واجد وضع حرکتی انفجاری تری باشند. در چنین مواردی پاسخ های سختگیرانه یا خواسته های بیش از حد اطرافیان می تواند کودک را در حالت بیش فعالی نابهنجاری مستقر سازد (آژوریاگرا 1963).
علل دیگری مانند: تاثیر مواد سمی و تاثیر مواد غذایی نیز وجود دارند که تاثیراتی را به همراه دارند.

تشخیص

درمان

تاکنون برای اختلال کمبود توجه- بیش فعالی درمان‏ قطعی و خاصی پیدا نشده است، ولی به خوبی می توان با استفاده از روش های گوناگون، علائم آن را تحت کنترل در آورد. پزشکان معالج سعی می کنند با مطالعه تک تک موارد، درمان های دراز مدتی متناسب با ویژگی هر کودک، تجویز کنند. اغلب روش های درمانی مبتنی بر دو هدف‏اند: اول‏ کمک به کودک برای کنترل رفتارهای شتاب آمیز، و دوم؛ کمک‏ به والدین و اطرافیان کودک، تا بتوانند شرایطی برای او به‏ وجود آورند که بتواند به خوبی علائم بیماری را تحت کنترل‏ خود درآورد.
بهترین نوع درمانی که تاکنون برای اختلال کمبود توجه‏ - بیش فعالی کودکان شناخته شده است، دارو درمانی همراه با رفتار درمانی است.


دارو درمانی

بیش از 70 درصد کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی از روش دارو درمانی برای بهبود علائم بیماری‏ استفاده می کنند. بنابه گفته والدین و مربیان این کودکان، دارو درمانی توانسته تا حدی رفتارهای تکانشی آنان را کاهش دهد و به میزان توجه و تمرکز آن ها بیفزاید (بارکلی،1977).
مهم ترین این داروها عبارت‏اند از: ریتالین، دکسترو آمفتامین (دکسدرین) و پمولین، که با مقادیر مجاز توسط پزشک معالج‏ باید تجویز شوند (چویل و مدریس،1378).
از بین این دارو های محرک تاثیر پمولین طولانی تر است و بیش از 8 ساعت بعد از مصرف ادامه می یابد، اما از ریتالین بیش از همه داروها استفاده می گردد.
گروهی از پزشکان از دارو های دیگر مانند: ضد افسرگی های سه چرخه ای، بازدارنده های MAO و کلونودین در درمان مبتلایان به بیش فعالی استفاده می کنند و در پاره ای از موارد نیز این دارو ها موثر بوده اند، اما هنوز اغلب محققان بر ارجحیت دارو های محرک تاکید دارند (دوپل و همکاران 1991، پلهام 1993).
متداول ترین عوارض جانبی داروهای محرک نیز کم اشتهایی و کاهش خوراک کودک است و اگر دارو در اواخر در اواخر روز مصرف گردد مشکل بی خوابی در پی خواهد داشت و در مواردی هم سردرد، دل درد، افزایش ضربان قلب یا بالا رفتن فشار خون در کودک‏ مشاهده می شود. نکات مهمی که هنگام تجویز دارو باید رعایت شود، عبارت‏اند از: (بارکلی،1981)

1- تشخیص دقیق اختلال توسط پزشک
2- سن کودک
3- استفاده از درمان های تکمیلی
4- شدت و میزان رفتارهای کودک
5- میزان توانایی والدین در کنترل داروها
6- احتمال وجود سایر اختلالات عصبی در کودک
7- برداشت کودک از دارو خوردن
8- برداشت والدین از دارو خوردن فرزندشان.

رفتار درمانی
تحقیقات نشان می دهند که دارو درمانی زمانی می تواند موجب کاهش رفتارهای تکانشی و اشکالات مربوط به کمبود توجه در کودک شود که به طور هم زمان با رفتار درمانی انجام‏ گردد. اغلب روش‏های رفتار درمانی که موجب بروز تغییرات‏ رفتاری مثبت در کودکان مبتلا به کمبود توجه – بیش فعالی می شوند، عبارت اند از: (تای نن،2005)
1- آموزش مهارت‏های لازم برای افزایش دامنه توجه و تمرکز کودک
2- بازسازی روابط کودک با اعضای خانواده، دوستان و هم کلاسی ها
3- کاهش تحریک پذیری کودک
4- توجه به دستورها و خواسته هایی که از آن‏ها طلب‏ می شود
5- آموزش روش های خود کنترلی و کاهش‏ فعالیت های حرکتی
6- روش پاداش مؤثر، برای تقویت رفتارهای‏ خوشایند کودک، و روش تقویت منفی برای عدم‏ تکرار رفتارهای ناخوشایند او
7- افزایش توان خویشتن داری کودک

توجه داشته باشید که درمان های روان‏شناختی هرچند سریع به نتیجه نرسند و تغییرات ناشی از آن ها کمتر آشکار شود، ولی زمانی که کودک مهارت های آموزشی لازم را فرا گرفت و به طور مستمر آن ها را به کار بست، تأثیر خود را نشان خواهند داد.

bahador_h 09-01-2012 01:35 AM

اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی در بزرگسالان
نوشتار اصلی: اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی در بزرگسالان


[ویرایش] بیماری‌زایی

عارضه بیش فعالی جزو بیماریهای چند عاملی محسوب می‌شود. یعنی هم ریشه ژنتیکی دارد و هم محیط. عامل ژنتیکی این عارضه بیشتر در پدران کودکانی که دچار بیش فعالی هستند وجود دارد اما عوامل محیطی نیز بر افزایش شدت این عارضه بسیار موثر هستند. این اختلال به میزان دو تا چهار برابر در پسران نسبت به دختران شایعتر است. اگر در دوران نوزادی یعنی چهار هفته اول تولد، کودک با مشکل تغذیه و یا بهداشتی، روانی مواجه باشد و اگر مادر در دوران بارداریسیگار یا الکل مصرف کند، این کودکان بیشتر در معرض خطر بیش فعالی قرار دارند.
[ویرایش] علائم

۳ علامت برای این بیماری وجود دارد:[۲]
  1. کم توجهی (یا کم دقتی)
  2. بیش فعالیتی
  3. رفتارهایی که انگیزه آنی دارند و بدون فکر قبلی انجام داده می‌شوند
رفتار کودک معمولاً همراه با پرتحرکی، بی‌توجهی و رفتارهای ناگهانی است. این رفتارها از قبیل انجام کارها به طور نیمه کاره، عدم تلاش ذهنی برای انجام تکالیف، فعالیت و تحرک بدنی بسیار بالا حتی زمانی که مشغول بازی نیستند، گم کردن پی در پی وسایل شخصی، نداشتن تمرکز و دقت بالا در انجام کارها می‌باشد. در دوران مدرسه ممکن است بروز اختلالات یادگیری خصوصا اختلال در خواندن و نوشتن را داشته باشیم.
[ویرایش] طبقه‌بندی

ADHD در طبقه بندی رفتارهای نا هنجار به سه دستهٔ زیر تقسیم می‌شود:
1. ADHD-I یا ADHD به طور برجسته بی‌توجه (قبلاً ADHD-H نامیده می‌شد یا اختلال نقص توجه بدون بیش‌فعالی)
2. ADHD-HI یا ADHD به طور برجسته پرتحرکی/تکانشی(رفتارهای ناگهانی)
3. ADHD-C یا ADHD ترکیبی(قبلاً ADHD+H نامیده می‌شد یا اختلال نقص توجه همراه با بیش‌فعالی)
[ویرایش] درمان

بهترین روش درمان ترکیب اقدامات دارویی با اقدامات غیردارویی است. درمان دارویی ADHD براساس داروهای محرک عصبی و غیر محرک استوار است. از جمله داروهای محرک داروی متیل فنیدیت (با نام تجاری قرص ریتالین) و دگزامفتامین است. داروهای غیرمحرک مانند آتوموکستین (مهارکننده بازجذب نوراپینفرین) و داروهای MAOIs می‌باشند.
در درمان غیر دارویی به خانواده‌ها توصیه می‌شود که از رفتارهای تند و خشن با کودک خود پرهیز کنند، محیط آرامی را برای مطالعهٔ کودکان در دوران مدرسه فراهم کنند و در صورت مشاهده رفتارها و نشانه‌های بیماری به روانپزشک کودک مراجعه نمایند. همچنین با انجام اقداماتی از قبیل رفتار درمانی، گفتار درمانی و اقدامات توانبخشی به آنها آموزش چگونگی افزایش تمرکز بر روی کارها داده شود. از دیگر روش‌های درمانی جدید در درمان روش نوروفیدبک می‌باشد که به اندازه دارو درمانی هنوز رایج نشده‌است. ولی مطالعات متعددی که در مورد نوروفیدبک در اختلال کمبود توجه بیش فعالی انجام شده نشان داده‌است که نوروفیدبک به اندازه دارو درمانی و حتی گاهی موثرتر از ریتالین عمل کرده‌است. (مقایسه اثر نوروفیدبک با متیل فنیدیت (ریتالین

bahador_h 09-01-2012 01:52 AM

اختلال كمبود توجه همراه با بيش فعالي ADHD

« تعریف و شناخت اختلال ADHD»
از جمله ی مسائل ياد شده دانش آموزان دارای اختلال « کمبود توجه همراه با بیش فعالی» « ADHD » است حال اگر مربیان ، والدین و مدیران محترم شناخت بیشتری از این اختلال داشته باشند می توانند با برنامه ریزی های مدرن تر و منظم تر و ارائه ی راهکارهای مناسب در جهت کمرنگ تر کردن مشکلات آموزشی، اجتماعی ، عاطفی و .... اينگونه دانش آموزان گام بردارند.
این اختلال که رایج ترین اختلال در دوران كودكي است اغلب تا دوران بزرگسالی ادامه می یابد. کودکان مبتلا به این اختلال بدون اینکه فکر کنند، مدام به اطراف حرکت می کنند. آنها ممکن است خواست ها و انتظارات اطرافیانشان را درک کنند، ولی به دلیل اینکه قادر به توجه کافی نیستند ، نمی توانند مدتی آرام بنشیند و تمرکز کنند، توانایی پیروی کردن از دستورهای آنان را ندارند. اغلب خارج از نوبت صحبت می کنند ، سخن دیگران را قطع می کنند، درگیر چيزي می شوند که مخاطره آمیز است ، نسبت به محرومیت تحمل کمی دارند،زود بر افراخته می شوند ، حالت ریاست مأبي دارند ، در پیروی از قوانین مشکل دارند ، مطرود اجتماع و گروه همسن خود هستند ، خودباوری ضعیفی دارند ، در تحصیل ناموفق هستند و به حدکافی خود پذیرشی ندارند .
اختلال .ADHD دارای سه علامت مهم است که بطور پایدار و ثابت و همیشگی دیده می شوند ، این نشانه ها عبارتند از :
1- کمبود توجه
2- بیش فعالی ، پرتحرکی
3- نوع ترکیبی کمبود توجه و بیش فعالی

1- کمبود توجه
- عدم توانایی در تمرکز و توجه کافی هنگام انجام کارها و فعالیت های روزانه مثل انجام تکالیف درسی و وظایف خانگی
- به نظر می رسد هیچ توجهی به صحبت های طرف مقابل ندارد .
- در اتمام کارها حتی کارهایی که خودش هم دوست دارد ، مشکل دارد و آنها را نیمه تمام ول می کند .
- احتمال ابتلا به مشکلات شنوایی وجود دارد .
- ناتوانی در پیروی از فرمان ها و دستورالعمل های ارائه شده .
- ناتوانی در طبقه بندی و سازمان دادن برنامه ها و امور.
- عدم تمایل به انجام کارهایی که نیازمند فعالیت فکری و تمرکزند .
- گم کردن و یا جاگذاشتن مدام اشیاء ، اسباب بازی ها و وسایل مدرسه.
- حواس پرتی
- داشتن رفتار تکانشگری
- اين نوع اختلال بيشتر در پسران است و به نسبتدرپسران چشم آبي و مو بور بيشتر است (جندقي 1992 )
2- بیش فعالی ، یا پر تحرکی
- ناتوانی در آرام نشستن ، مدام وول می خورند
- دویدن ، جهیدن ، پریدن و بالا رفتن بیش از اندازه از میز و صندلی و ....
- ناتوانی در انجام بازی های ملایم و آرام .
- پر جنب و جوشي زیاد در هنگام انجام کار
- تند حرف زدن و قطع كردن سخنان دیگران
- دائماً می خواهد جلب توجه کند .
- شتاب در پاسخ دادن به سؤالات و پاسخ دهی نامناسب
- بی صبری
- داشتن رفتار پرخاشگرانه
- خواب نا آرام
- این نوع اختلال بیشتر در پسران است .
3- نوع ترکیبی :کمبود توجه – بیش فعالی
که داشتن علائم کمبود توجه و بیش فعالی به طور زمان در آنها دیده می شود .
باید در نظر داشته باشید که کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه – بیش فعالی به طور غیر عمدی و کاملاً نا خودآگاه این علائم را از خود نشان می دهند و هیچ کنترلی بر رفتار و اعمال خود ندارند و این علائم ناشی از اختلالات روان گسیختگی ، اختلالات عاطفی و یا عقب ماندگی های ذهنی شدید نیست . حال اینکه اکثر کودکان در مقایسه با بزرگ ها از نظر جسمانی فعال ترند اما هدفمند عمل می کنند ولی فعالیت کودکان ADHD فاقد نظم و هدفند . یک کودک طبیعی اگر ترغیب شود می تواند . بنشنید و تمرکز کند ولی برای یک کودک ADHD انجام چنین عملی غیر ممکن است .
پس عامل ممیزه ی حرکتی در کودکان ADHD کیفیت اتفاقی آن است نه افراطی بودن آن .
این علائم فوق معمولاً از سه سالگی شروع می شود اما تا زمانی که کودک پا به مدرسه نگذارد تشخیص آن بسیار مشکل است . شیوع اختلال ADHD به طور کلی تقریباً در 5 درصد کودکان دبستانی دیده می شود و شیوع آن در پسران 5 برابر دختران است .
در مطالعات جدید به یکی از باورهای قدیمی در مورد کودکان ADHD که مربوط به حافظه بود پاسخ داده شده است ، سالهای زیادی اعتقاد بر این بود که چنین کودکانی حافظه ی ضعیفی دارند مطالعاتی که توسط برخی پژوهشگران ( کاپلان – دوبی – گرافورد و همکاران 1998 – میلر مورگان و همکاران 1996 ) صورت گرفت مدارک مستندی را مبنی بر اینکه آنها حافظه ی دراز مدت دست نخورده ای دارند و عملکرد ضعیف آنها در آزمونهای حافظه به احتمال زیاد منعکس کننده ی مهارت های توجهی ضعیف در آنها معرفی کرده اند .
عقیده ی بی اساس دیگر این است که کودکان ADHD ممکن هوشبر بسیار بالایی داشته باشند ، مطالعات اخیر پیرامون هوشبر کودکان ADHD به این نتیجه نهایی یافته اند که هوش این کودکان از توزیع بهنجار متفاوت نیست به این معنی که پیوستار هوشی آنها از سرآمد تا عقب مانده ی ذهنی را شامل می شود . ( به نقل از کاپلان ، گرافورد و همکاران ،2000 )


« تشخیص و علل »
تشخیص ADHD باید صرفاً موقعی داده شود که اطلاعات مربوط به کودک با دقت جمع آوری شده و کودک مزبور به وسیله ی یک پزشک ، یک روانشناس با تجربه مورد مطالعه ی دقیق قرار گرفته باشد ، همچنین این بررسی باید برای مدتی ادامه یافته باشد . برای تعیین چگونگی رفتار کودک در مدرسه ، جویا شدن نظر معلم و مدیر مدرسه دراین باره ضروری است . قبل از تشخیص بیش فعالی همراه با کمبود توجه باید کلیه ی عوامل ممکن دیگر مانند عوامل عاطفی ،اضطراب محیطی و .... مورد توجه قرار می گیرند و از این حیطه مستثنی شوند .
در حال حاضر ، علل ADHD ، با وجود اینکه یک اختلال رایج و متداول است ولی ناشناخته است ، این احتمال وجود دارد که این اختلال ناشی از مجموعه ای پیچیده از عوامل از جمله وراثت ، عوامل محیطی ، بدکاری نواحی گوناگون مغز و سطح فعالیت انتقال دهندگان عصبی باشد .
انجمن روانشناسان آمریکا به والدین توصیه می کنند که به هیچ عنوان کودکان زیر دو سال را جلوی تلویزیون ، کامپیوتر ، ..... ننشانند و به کودکان بالای دوسال هم اجازه ندهند که بیش از 2 ساعت در طول روز تلویزیون تماشا کنند .
گروهی دیگر ازتحقیقات نشان می دهد که 45 درصد از کودکان ADHD حداقل به یک اختلال دیگر نیز مبتلا هستند ( افورد ، 1991 ) .
مهم ترین اختلالاتی که معمولاً با بیش فعالی کودکان توأم است عبارتند از : ( تای نن 2005 )
الف - اختلالات اضطرابی : تقریباً 25 درصد کودکان بیش فعال ، علائمی از اختلالات اضطرابی از خود نشان می دهند . این علائم عبارتند از : ترس ، وحشت ، پریشانی ، نگرانی شدید و .... که اغلب با علائم جسمانی متنوعی مثل شدت ضربان قلب ، حالت تهوع ، درد معده ، سرگیجه و سردرد همراه می شود . از دیگر اختلالات اضطرابی که به طور معمول با ADHD همراه می شود ، اختلال وسواس فکری – عملی ، سندرم تارت ، تیک های عصبی ، تیک های گفتاری و اختلالات زبان است
ب – اختلالات خلقی : تقریباً 18 درصد کودکان مبتلا به بیش فعالی ، تجاربی از افسردگی داشته اند . آن ها ممکن است احساس انزوا ، ناکامی ، کاهش عزت نفس کنند و چنانچه مدرسه می روند ، با افت تحصیلی و کاهش روابط دوستی و اجتماعی روبرو می شوند .
ج – ناتوانی های یادگیری : نزدیک به 25- 20 درصد کودکان بیش فعال دچار ناتوانی یادگیری اند . رایج ترین این اختلالات ناتوانی در خواندن و نوشتن است . هرچند کودکان بیش فعال الزاماً در یادگیری ناتوان نیستند ، اما چون قدرت توجه و تمرکز آن ها کاهش یافته ، در انجام وظایف درسی – مدرسه ای خود دچار مشکلات فراوانی می شوند .
د- نافرمانی و مخالفت ( لجبازی ) : حدود 35 درصد کودکان مبتلا به بیش فعالی دچار رفتارهای مخالفت آمیز و نافرمانی اند . آنان با رفتارهای خشن و گاه پرخاشگرانه خود مدام درصدد سرپیچی از دستورها و خواست های دیگران ( والدین ، آموزگاران ، مربیان ، اعضای خانواده ) اند ( بک آردل ، آبراین و کلوین 1995 )
« درمان و راهبردهای آموزشی»
تصمیم گیری در مورد نوع درمان به اثری که نشانه ها برروی سازگاری کودک در خانه ، مدرسه و باهمتایان دارد و یا در مورد افراد بزرگ تر تأثیری که بر ارتباط میان فردی و عملکرد شغلی آنها می گذارد بستگی دارد . اگر نشانه ها و مشکلات مرتبط خفیف باشند ، رویکردهای رفتاری برای درمان مفیدترند ، اگر نشانه ها ، زندگی فرد را به طور قابل ملاحظه ای تحت تأثیر قرار داده باشند ، درمان دارویی نقطه ی اتکا است .
رایج ترین درمان برای کودکان دارای اختلال کمبود توجه با بیش فعالی ADHD استفاده از داروهایی است که تحریک کننده ی سیستم عصبی مرکزی می باشند مثل « میتل فندیت » « دکسترو آمفتامین » « پمولین »
از جمله درمان های غیر دارویی این اختلال ، آموزش روشهای برخورد والدین با کودکان ADHD است كه اصطلاحاً «PMT» ناميده مي شود ، در اين جلسات گروهي كه براي والدين كودكان ADHD گذاشته می شود والدین با ویژگی های این اختلال و شیوه های مقابله ای درست با لجبازی و علائم دیگر آن آشنا می شوند ، کما اینکه تحقیقات نشان داده است که جلسات « PMT » بدون درمان دارویی تأثیر چندانی ندارد ، چون والدین هر چقدر هم روشهای برخورد با کودک ADHD را هم بدانند بدون کمک دارو ، کودک مبتلا به بیش فعالی ، تمرکز لازم را برای اجرای کارها و دستورات و تکالیف را کسب نمی کند .
روش دیگر درمان رژیم های غذایی خاص فاقد رنگ ، طعم دهنده های مصنوعی و مواد شیمیایی خاص ( مانند سانسیلات های موجود در زرد آلو، انواع توت ها ، گوچه فرنگی،.... ) است . یک آلرژیست در کالیفرنیا به نام بنجامین فینکلو اظهار داشته است که 50-30 درصد کودکان بیش فعال که توسط او درمان شده اند از رژیم غذایی فاقد مواد فوق استفاده نموده است .
برخی از پژوهشگران عقیده دارند که موثر ترین درمان ADHD ترکیبی از درمان دارویی و رفتاری است. این موضوع کاملا مشخص است که پاسخهای کودکان به داروهای محرک و درمان رفتاری کاملا فردي یا تابع ویژگی های فردي آنهاست یک مقدار از داروهای محرک یا سطحی از درمان رفتاری ممکن است برای یک کودک موثر و برای دیگری غير مؤثر باشد.
در مورد کودکان ADHDآنچه که مهم است نحوه ی برخورد معلمان با این کودکانست و در حقیقت کلید اصلی موفقیت یا عدم موفقیت این دانش آموزان در امر تحصیل است و روش تدریسي که معلمان بکار می برند باید در آن میزان عیب جویی و انتقاد از این دانش آموزان را تا حد امكان کاهش دهند، میزان توجهشان به این کودکان باید مناسب بوده و کم و زیاد نشود ، باید همکاری مداوم و لازم در برنامه ی اصلاحی کلاس داشته باشند، یک رابطه ی عاطفی بسیار سازنده و مثبت بین خود و دانش آموز ADHD به وجود بیاورند و همزمان با مشاور ، مدیر ، والدین کودک ، روانشاس و روانپزشک کودک در ارتباط باشند.
در مورد تدریس ، مسلماً باید در موقعیّت هایی ارائه شود که توجّه آنها به معلّم باشد و در هر بار آموزش فقط یک تکلیف تحصیلی تعیين گردد و تکالیف طولانی و زمان بر باید به بخش های کوچکتر تقسیم شود تا حجم فشار به فراخناي توجهشان کاهش یابد ، دستور انجام کار و هر تکلیف باید مرحله به مرحله به دانش آموز ADHD ارائه گردد و پس از آن باید خواست که آن را تکرار کنند تا از فهمیدن مطلب توسط آنها اطمینان حاصل شود.
به نظر می رسد « اقتصاد ژتونی » قوی ترین ، فوری ترین، و اختصاصی ترین روش درمانی برای معلمان است . در اين روش هم پس از مشخص کردن رفتار هدف در کودک نوع تقویت را هم مشخص می کنند و پس از آن معلم در مقابل رفتار هدف بلافاصله ژتون را ارائه دهد در این جا لازم است فهرست پاداش ها با کمک خود کودک و بنا به توجهات او اولویت بندی شود .
دومین روش درمانی « قرار داد وابستگی » است در واقع در این تكنيك رفتار مطلوب و پیامد وابسته به عملکرد به صورت کلامی تصریح می شود و به امضای طرفین قرار داد ( معلم- دانش آموز ADHD ) می رسد . ( در قبال انجام تکالیف مورد نظر پاداش رفتن به پارک و یا بازی با کامپیوتر و غیره ، ... در صورت عدم اجرا حذف آنهاست. ) در اجرای این تکلیف باید سعی شود که تکالیف مناسب با تقویت کننده ها باشد و تقویت کننده ها به تاخیر نیفتندو پاداش تکراری نباشند.
حدود 70-60 درصد کودکان ADHD دچار لجبازی و پرخاشگری هستند که اگر این اختلال درمان نشود لجبازی و پرخاشگری روز به روز بیشتر می شود و تا به حدی می رسد که در دوران نوجوانی به شخصی بی توجه به قوانین اجتماعی و در نهایت « بزهکار » می شوند .
باهمه ای این نقاسیر لازم به نظر می رسد که برای دوری از همه ی عواقب جبران نا پذیر در مورد کودکان ADHD برنامه های تشخیصی و درمانی بصورت بسیار دقیق و منظم اجرا شود تا از هزینه هایی که در آینده به جامعه و شخص تحمیل می شود جلوگیری بعمل آید و یا حتي المقدور کاهش یابد .

منابع و مأ خذ

1- کاکاوند علیرضا: روان شناسی آموزش کودکان استثنائی، نشر روان 1385
2- مارک سلیکوتیز: نارسا خوانی و سایر مشکلات یادگیری، ترجمه ی عصمت فاضلی ، نشر یسطرون 1383
3- چویل و موریس: روانشناسي باليني كودك ، ترجمه ی محمد رضا نائینیان و همکاران، انتشارات رشد 1378
4- ساموئل کرک و جیمز چالفانت : اختلالات یادگیری تحولي و تحصیلی، سیمین رونقی و همکاران ، سازمان آموزش و پرورش 1377
5- دکتر تبریزی : اختلالات دیکته و ریاضی ، انتشارات فراروان 1385
6- ماهنامه های آموزشی¬¬¬¬¬¬ - تربیتی پیوند
7- ماهنامه ي تعليم و تربیت استثنایی


shikabzar.ir 10-10-2013 05:37 PM

من هم همین مشکل رو دارم.
نمی دونم چرا ولی خیلی زود عصبی میشم و بعدا پشیمون میشم.:grr:eyvool


اکنون ساعت 04:25 PM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.

قدرت گرفته از vBulletin
کپی رایت نداریم , اینقدر کپی کنین تا جونتون درآد